Sistema ng Kontrol sa Rate ng Interes ng Federal Reserve (Unang Bahagi)

Sa pandaigdigang pamilihan sa pananalapi, ang FederalReserveAng sistema ng kontrol sa rate ng interes ay palaging isang focal point ng atensyon. Upang malalim na maunawaan ang sistemang ito, mahalagang hindi lamang tumuon sa mga kasalukuyang mekanismo ng pagpapatakbo nito kundi pati na rin suriin ang makasaysayang ebolusyon nito. Ang unang bahagi ng artikulong ito ay tuklasin ang sistema ng koridor ng rate ng interes ng Federal Reserve bago ang krisis sa pananalapi noong 2008, na naglalagay ng pundasyon para sa kasunod na pagsusuri.

Pangkalahatang-ideya ng Interest Rate Corridor System

Bago ang pagsiklab ng krisis sa pananalapi noong 2008, ang mga sentral na bangko sa mga mauunlad na bansa, partikular sa Europa at Estados Unidos, ay karaniwang pinagtibay ang mekanismo ng koridor ng rate ng interes upang ayusin ang mga rate ng merkado. Ang pangunahing bahagi ng mekanismong ito ay ang magtakda ng mas mataas at mas mababang limitasyon para sa mga rate ng interes, na tinitiyak na ang mga rate ng merkado ay nagbabago sa loob ng saklaw na ito. Ang mekanismo ng koridor ng rate ng interes ay hindi lamang nagpapatatag sa mga inaasahan sa merkado kundi pati na rin enhanANG MGAang transparency at predictability ng monetary policy, sa gayon ay tumataas ang pagiging epektibo nito.

Detalyadong Pagsusuri ng Interest Rate Control System ng Federal Reserve (Unang Bahagi)

Sa partikular, ang pinakamataas na limitasyon ng koridor ng rate ng interes ay karaniwang tinutukoy ng pinakamataas na rate kung saan nagpapahiram ang sentral na bangko sa mga bangko, na kadalasang sumasalamin sa gastos ng mga bangko sa paghiram mula sa sentral na bangko. Ang mas mababang limitasyon ay tinutukoy ng rate ng interes na binabayaran ng sentral na bangko sa mga labis na reserbang idineposito ng mga bangko. Ang dalawang rate na ito ay bumubuo sa saklaw kung saan nagbabago ang mga rate ng interes sa merkado, na nagpapahirap sa mga rate ng merkado na lumampas sa agwat na ito.

Kung isinasaalang-alang ang European Central Bank (ECB) bilang isang halimbawa, ang sistema ng corridor ng rate ng interes nito ay mas karaniwan, na ang pinakamataas na limitasyon ay ang marginal na rate ng pagpapautang at ang mas mababang limitasyon ay ang deposito. Kapag ang mga rate ng merkado ay lumalapit sa itaas na limitasyon, ang mga bangko ay mas hilig na humiram mula sa sentral na bangko; sa kabaligtaran, kapag ang mga rate ng merkado ay lumalapit sa mas mababang limitasyon, mas gusto ng mga bangko na magdeposito ng kanilang mga pondo sa sentral na bangko. Ang pagsasaayos na ito ay nagpapanatili ng mga rate ng merkado sa loob ng isang matatag na hanay, na binabawasan ang dalas at intensity ng mga interbensyon ng sentral na bangko.

Ang Interest Rate Control System ng Federal Reserve Bago ang 2008

Bago ang krisis sa pananalapi noong 2008, ang rate ng pederal na pondo ay ang pangunahing tool na ginamit ng Federal Reserve upang ayusin ang merkado. Ang federal funds rate ay sumasalamin sa halaga ng magdamag na paghiram sa pagitan ng mga bangko at ito ay isang mahalagang tagapagpahiwatig ng interbank liquidity. Sa pamamagitan ng pagsasaayos sa rate na ito, maaaring maimpluwensyahan ng Federal Reserve ang mga gastos sa pagpopondo para sa mga bangko, sa gayon ay hindi direktang nakakaapekto sa pangkalahatang mga aktibidad sa ekonomiya tulad ng pagkonsumo,pamumuhunan, at paglago ng ekonomiya.

Kapansin-pansin na ang sistema ng koridor ng rate ng interes ng Federal Reserve noong panahong iyon ay may ilang natatanging katangian kumpara sa ibang mga bansa. Ang pinakamataas na rate ng limitasyon ay ang rate ng window ng diskwento, na kung saan ay ang rate kung saan nagpapautang ang Federal Reserve sa mga bangko. Gayunpaman, hindi tulad ng karaniwang sistema ng koridor ng rate ng interes, ang Federal Reserve ay hindi nagtakda ng isang malinaw na mas mababang rate ng limitasyon dahil hindi ito nagbabayad ng interes sa mga reserbang bangko. Ang teoryang ito ay nangangahulugan na ang mas mababang rate ng limitasyon ay malapit sa zero.

Sa kabila nito, nagawa pa rin ng Federal Reserve na i-regulate ang mga rate ng merkado sa pamamagitan ng bukas na mga operasyon sa merkado, katulad ng pagbili at pagbebenta ng mga securities ng gobyerno, na tinitiyak na ang mga rate ng merkado ay nagbabago sa paligid ng target na rate ng pederal na pondo. Ang pagiging epektibo ng mga bukas na operasyon sa merkado ay nakasalalay sa medyo maliit na sukat ng mga reserbang bangko na hawak sa Federal Reserve sa oras na iyon, na ginagawang mas malamang na bumaling ang mga bangko sa Federal Reserve sa mga oras ng mahigpit na pagkatubig, sa gayon ay tinitiyak ang pagiging epektibo ng pinakamataas na rate ng limitasyon.

Mga Pagbabago Pagkatapos ng 2008 Financial Crisis

Ang krisis sa pananalapi noong 2008 ay nagkaroon ng malalim na epekto sa pandaigdigang sistema ng pananalapi, na humahantong sa mga makabuluhang pagbabago sa sistema ng kontrol sa rate ng interes ng Federal Reserve. Upang tumugon sa krisis, ang Federal Reserve ay hindi lamang nagpatupad ng malakihang quantitative easing na mga patakaran kundi ipinakilala rin ang interes sa mga labis na reserba (IOER). Binago ng bagong tool na ito ang kalikasan at sukat ng mga reserbang hawak ng mga bangko sa Federal Reserve.

Bago ang krisis sa pananalapi, ang mga reserbang bangko sa Federal Reserve ay humigit-kumulang $10 bilyon, ngunit noong unang bahagi ng 2009, ang sukat na ito ay umabot sa $800 bilyon. Kahit na dalawang taon pagkatapos magsimula ang Federal Reserve na itaas ang mga rate ng interes at bawasan ang balanse nito, ang mga balanse ng reserba ay nanatiling mataas sa $3 trilyon. Ang pagbabagong ito ay hindi lamang nagpahusay sa kakayahan ng Federal Reserve na kontrolin ang mga rate ng merkado ngunit makabuluhang binago ang mga pamamaraan ng pagpapatakbo nito.

Sa pamamagitan ng pagpapakilala sa IOER, mas mabisang makokontrol ng Federal Reserve ang mga rate ng merkado nang walang madalas na bukas na operasyon sa merkado. Kasama sa bagong mekanismo ng koridor sa rate ng interes ang rate ng diskwento bilang pinakamataas na limitasyon at ang IOER bilang mas mababang limitasyon, na bumubuo ng mas matatag na balangkas ng rate ng interes.

Konklusyon

Sa buod, ang sistema ng koridor ng rate ng interes ng Federal Reserve bago ang krisis sa pananalapi noong 2008, bagama't medyo simple, ay lubos na epektibo sa ilalim ng mga kondisyon ng merkado noong panahong iyon. Sa pagsiklab ng krisis sa pananalapi, napilitan ang Federal Reserve na ayusin ang mga kagamitan sa pagpapatakbo nito, na nagpapakilala ng mga bagong instrumento sa rate ng interes upang makayanan ang patuloy na pagbabago ng kapaligiran sa merkado. Ang pag-unawa sa ebolusyon ng sistemang ito ay hindi lamang nakakatulong sa amin na mas maunawaan ang patakaran sa pananalapi ng Federal Reserve ngunit nagbibigay din ng mahahalagang sanggunian para sa pagsusuri ng mga direksyon sa patakarang pang-ekonomiya sa hinaharap.